Wstanu pid aroczku

I
Ja syżu spokijno sobi widpoczywaju,
Bo u mene zowsim nemaje spraw.
Ja choczu czohos z’jisty, bo troszky zhołodniw,
U mene buw buterbrod, ałe ja joho z’jiw.

Pryspiw:
Wstanu pid aroczku, pidpalju cyharoczku,
Upadu w rozdumije, czujesz.
Meni b paru kryłeczok, politaty z witrom szczob,
Peretworjus na niszczo, sumuju ja.

II
Kydaju wsi sprawy i jdu sobi na kawu,
Szczos tak wypadkowo, prosto zachotiw.
Mene zworuszujut ci fajni niżky,
Szczo pobłyzu mene, wid nych ja zduriw.

III
Ja dywljus nawkoło kriz temni okuljary,
Żyttja take prykolne koły w ruci doljary.
Sonce prypikaje i nabrydło huljaty,
Znjaw sobi diwachu, powiw jiji...

Pryspiw