Odnoboka ljubow

Łjubyt, ne ljubyt?
Łjubyt, ne ljubyt?
Ne ljubyt?! Ne ljubysz?!
Czoho ż ty hołowu meni moroczysz?

Majże wsich rozrywaje pytannja,
Czomu isnuje odnoboke kochannja?..
Czomu nesamowyto szałenijut odni,
A inszi tak powodjatsja, nemow kam’jani.
Cju kryhu z betonu nemożływo probyty,
Szczo nawit propadaje bażannja chotity,
Bażannja kryczaty, bażannja spiwaty,
Szczob ja ne robyw – wona ne wyjde z chaty.

Pryspiw:
Wo-o-o-ow! Odnoboka ljubow,
Wona mene dobywaje.
Wo-o-o-ow! Odnoboka ljubow,
Zirku z neba szukaje.
Wo-o-o-ow! Odnoboka ljubow,
Ja ż tak sylno kochaju!
Wo-o-o-ow! Odnoboka ljubow,
Szczo robyty ne znaju!..

Wona w mojij hołowi wnoczi i wranci,
Zapysawsja w trenażernyj kłub i na tanci,
Podaruwaw harnu kwitku super unikalnu,
A wona i ne hljane – jiji serce z krysztalju...
Cju kryhu z betonu nemożływo probyty,
Szczo nawit propadaje bażannja chotity,
Bażannja kryczaty, bażannja spiwaty,
Szczob ja ne robyw – wona ne wyjde z chaty.

Pryspiw

Cja fiłosofija-ljubow prychodyt
Todi, koły syreny waljat,
Tobi des tam toj stan
Na serci załyszyw szram.
Czomu tak ljudy poczynajut pizno rozumity,
Szczo jim szcze je szczo ta prodowżujut wtraczaty,
Boh daw, ljubow daw – ty jiji ne wzjaw!
Ałe sprawżnja ljubow isnuje!
Je-je-je-je! Łjubow zawżdy widdaje!
Łjubow swoho ne szukaje! (ost 2 rjadky – 4)