Ty łysz poczuj

Skaży meni, skaży nawiszczo,
Ty połyszyła moji sny,
I załyszyła popełyszcze w mojij duszi,
W mojij duszi.
I niby ptachoju w powitri,
Ty wysoczijesz w mojich snach,
I ja ne znaju, de poditys,
Kochannja serce rozrywa...

Pryspiw:
Ty łysz poczuj toj kryk duszi,
Iz dałyny łunaje win dlja tebe,
Ty obernys meni u slid
I podaruj swoju usmiszku najmyliszu,
najmyliszu.

A czas prochodyt nepomitno,
Ta zhaduju pro tebe ja,
Nawiszczo dolja nas z’jednała,
Koły tebe porucz nema.
Kołyszut wity wiczne szczastja,
A za wiknom sumuje doszcz.
Dawaj z toboju czastisz striczatsja.
I ne załyszyt bilsze sliz samitnij doszcz.

Łjubow moja, ljubow moja,
Ty łysz poczuj, jak b’jetsja serce,
I stynut skroni.
Twoji slozy, twoja krasa – to je ukwitczana wesna,
Szczo z neba schodyt,
Z neba schodyt...

Pryspiw:
Ty łysz poczuj toj kryk duszi,
Iz dałyny łunaje win dlja tebe,
Ty obernys meni u slid,
I podaruj swoju usmiszku najmyliszu,
Najmyliszu.