Pisnja zahubłenoji w oseni

Cja osiń – mow zastojana woda,
Ce hiłlja – obważniłe i bezłyste.
I dni kowtaje mowczazna slota,
I dni – nemow rozirwane namysto.

Doszczi, i snih, i mżyczka, i doszczi,
I bij kopyt, zastyhłyj u powitri,
A potim wy – ubrani u płaszczi –
Za obrij widlitajete za witrom.

I znowu doszcz, i znowu mokryj snih
Ta płacz woron, nadsadnyj i peczalnyj.
A ja stupaju tycho na porih
U mertwyj son zanurenoji spalni.

Kłepsydra wże ne liczyt czasu j sliz,
I zhas wohoń – bez prystrasti ta szału.
Ty zwidsy zapach mij u pazusi ponis
Bezłystij oseni i snihu na potału.

Nallju wyna u kełych i do hub
Prytulju mowczky sribło poczorniłe, –
Sohodni ja ne wczuła zwukiw trub
U zawywannjach witru znawisniłych.