Kołomyjka pro wesnu

Witer wije, witer bujnyj, wije za horoju,
Moroz chodyt, moroz brodyt pid ruky z wesnoju.
W riczci ryby, w poli skyby doszczu z neba prosjat,
Rosy rosjat, chmary chmarjat nebo w barwu prosa.

Pomazała szljachy zływa rozkysłym bołotom,
Płuhy ryjut płaj, mużyckym pachne połe potom.
Siryj ranok nicz rozkołe, zhasne son na kwiti.
Siryj trud wychodyt w połe j hraje na trembiti.