Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Synij misjac* chymernoju hroju
oprominyw uzor na wikni,
I rydaje rojal za stinoju
pro dałeki zahubłeni dni.
Od rydań tych zapłakaty można,
Proszu serce moje ne mowczy,
Chtos na kławiszi duszu trywożnu
wyływaje slozamy wnoczi.
Pryspiw:
Prosty meni cej raz ostannij,
W prostij duszi czuttja pusti,
Ce wse iljuziji jiji kochannja,
Prosty meni, a ja – tobi. (2)
Szczo zhubyw ty i szczo ja zhubyła,
Szczo trywożyt tak duszu moju,
Zwukiw cych zaczarowanu syłu
ja wse dużcze i dużcze ljublju.
Ałe raptom rydannja zminyła
Pisnja szczastja, mow sjajewa tiń,
Moju duszu na ohnennych kryłach
ponesła w hołubu dałecziń.
Pryspiw (3)