Najkraszczyj deń

Ja zrywajusja z miscja nahritoho,
Załyszaju bahaż netorknutym,
Raptom stało potribnym znyknuty –
Trochy zmerznuty, trochy zmoknuty...
Perekresłyty wse, szczo projdeno,
Ne wważajuczy ce porazkoju,
Rozproszczatysja z mrijeju-chwojdoju,
Szcze b zustritysja z mrijeju-kazkoju.
Tam po morju pływut witrylnyky,
Tam po nebu litajut sokoły,
Ne wbywajutsja sny budylnykom
I zemlja ne wkrywajetsja popełom.

Pryspiw:
Nowych piseń nowe im’ja,
Swij kraszczyj deń szukaju ja!
Nowych piseń nowe im’ja,
Swij kraszczyj deń szukaju ja!

Wse zachopljuje wata budennosti,
I szczorazu szczilnisza wata cja,
Szczob mowczały – koły iz czemnosti,
A koły iz strachu narwatysja.
I tak choczetsja wyjty z otoczennja,
Pidijty do dwerej rozczynenych,
Bez pojasnennja, bez otoczennja,
Prosto tak – bez zw’jazku z pryczynoju.
Na porozi żinka usmichnena,
Ja jiji nazywaju mamoju,
Wona mnoju żyła i dychała,
A ja wkryw jiji serce ranamy.

Pryspiw

Des u koli ridnych i błyzkych
Bez rekłamy ta pokłoninnja
U połoni smaku dytynstwa
Prorostaje zerno sumlinnja.
Chtos udobryt, a chtos połyje,
Chtos prykryje wid wpływu zhubnoho...