Prosto niżno tak

Nawrjad czy wsi słowa coho switu
Zdatni peredaty poczuttja,
Szczo w meni chowajutsja.
Czasom meni zdajetsja,
Szczo my z toboju – małeńki dity,
A chtos dorosłyj i sylnyj
Z namy, małeńkymy, hrajetsja.
Ja tak bojusja łyszatysja
Z samym soboju na odynci,
Koły stohne serce
I dusza rwetsja nazowni.
Wże kilka misjaciw
Meni zowsim ne spytsja,
Nezałeżno wid toho,
Misjac – mołodyk czy wpowni...
Ja ni z kym ne diljusja
Tuhoju swojeju hłybokoju...
I bażannja chowaju za maskoju spokoju...

Pryspiw:
Prosto niżno tak dotorknutys... (4)

Ja żywu za rozkładom,
Jakyj sam sobi czitko wstanowljuju,
Zusyłljamy woli ne daju sobi
Wpasty w depresiju,
Bo wże żodnych żyttjewych prynad
Jakos ne włowljuju
I szczos postijno roblju,
Szczob pomensze dumok w procesi...
Mij swit perewernutyj,
Moji nerwy naprużeni.
Choczu baczyty sny – jaskrawi,
Toboju napowneni.
Natomist – sotyj raz
Wysłuchowuju sudżennja,
Szczo żyttja je żyttja, a my w ńomu
Żaljuhidni j wtomłeni.
Łedwe tjahnutsja dni
Wid daty do daty...
Ja hotowyj wse, szczo maju,
Widdaty, szczob...

Pryspiw

A jakos wypadkowo natraplju
Na naszu z toboju mełodiju,
I wtraczaju kontrol,
Odrazu zrywajus w isteryku.
Ja sam swoje szczastja widdaw
Newidomomu złodiju –
Niby niczoho nowoho,
A nacze widkryw Ameryku.
Ja znaju, szczo wże ne wernu
I niczoho ne wdiju,
I ne maju możływosti
Nawit maty nadiju...

Pryspiw