Kryha

Kryha, chołodnymy szmatkamy
More bawytsja chwyljamy.
Żyttja – insze ne cinyty,
Sloza – ce majże jak ljubyty.
Nide, nawit zirka zhasła,
Ta ja ne widczuwaju barw hasła
Czas, ne radjaczys zi mnoju
Wsju kryhu unosyt z soboju.

Unosyt, zabyraje ta znyszczuje mene
Zabyraje mij rozum ta znyszczuje

Pryspiw:
Można roztopyty kryhu nadiji i neju zachłynutysja, bo ja ce wmiju
Można roztopyty kryhu czekannja, stawljaczy krapku na wełyki bażannja.

Kryha, chołodnymy szmatkamy,
Wb’je mene chtos słowamy.
Żyty czy może wyżywaty?
Ja budu spaty ta niczoho ne znaty.
A jakszczo... jakszczo nema nikoho,
Ty jak zawżdy wmyrajesz ni za koho.
Toskna, wona – znow sirymy snamy,
Kryha zawżdy chołodnymy szmatkamy.

Unosyt, zabyraje ta znyszczuje mene
Zabyraje mij rozum ta znyszczuje

Pryspiw