Ptaszko moja ty, łebidko

Rany w duszi zażywajut ne szwydko,
Czasom zanyjut wnoczi, zapeczut...
Ja tebe, ptaszko moja ty, łebidko,
Dosi ne możu zabut...

Ty pryhadaj, jak u serpni na czowni
W misjacznu niczku pływły my kołys,
Juni, ljubow’ju sercja naszi powni
Wiczno kochaty kljałys...

Ta rozłuczyły nas roky buremni.
Marno tak dowho czekaw na łysty,
Snyw ja toboju w zemljankach daremno –
Z inszym pobrałasja ty...

Szczo ż, win, napewno, choroszyj towarysz,
Czuw ja, u tebe wże dity, sim’ja, –
Ty whomonyłas – mynułym ne marysz,
Czom że terzajusja ja?

Czom ja ne możu zhaduwat czasto,
Wyrwaty z sercja tebe bez żalju;
Czom ja bażaju tobi tilky szczastja?
Mabut, tomu szczo ljublju...