Oj, żalju mij, żalju

Oj, żalju mij, żalju,
Hirkyj nepomału!
Upustyw ja hołuboczku
Ta wże ne spijmaju.

Jak buła błyzeńko,
Ne daw jij prynady, –
A teper ne znachodżu
Dlja sercja rozrady.

Jak buła błyzeńko,
Ja szcze wahuwawsja,
Szczob tak szwydko ułetiła,
Ja j ne spodiwawsja.

A jak ułetiła,
Wernut ne schotiła,
To zabrała za soboju
Moju duszu z tiła...

Zabrała wsi mriji,
Wsi wtichy, nadiji,
Jak wesna bere z soboju
Kwity zapaszniji.