Twoja zbroja

Spysawszy use na swoju neprydatnist,
Ty ster swoji mriji iz pam’jati wszczert.
Zwyczka czekaty wychowuje słabkist,
Bajduża pokora porodżuje smert.
Twij pohljad zakutyj w newolju,
Twij wyrok w twojich oczach.
W dołoni wkarbowana dolja.
DOŁJa U TWOJiCh RUKACh!
A Wira predkiw sjaje u hori.
U Złotawim Sonci, wranisznij zori.
Ja styskaju mecz Jaryła,
Sławsja Rode-nasza Syła,
Ozowysja ridnyj kraj!
Buty w’jaznem sohodennja
I czekaty na proszczennja
Czy werszyty Wolju – obyraj!

Wychod za herojiw, szczo tonut w proklonach
Hanebnych anafem na twojij Zemli,
Wychod i skaży whołos czysto j prozoro:
Chto tut twoji druzi, a chto – worohy.
Nawiszczo czekaty na kraszczuju dolju,
Nawiszczo wtraczaty nadiju na czas?
Wychod na podwir’ja, wynos swoju zbroju!
Zbroja swoja je u kożnoho z nas.
Twij pohljad ochopljuje wyrij,
Bo syła – w twojich oczach.
Widtodi, jak spownenyj wiry,
DOŁJa U TWOJiCh RUKACh!