Ne wmyraj!

W smerti chyżu poru bud zi mnoju, łed torknuwszys ruky, ty nikudy ne jdy!
My powynni żyty iz toboju doky Sonce schodyt na Swjatij Zemli...

My pidemo proty wsich zakoniw, rozpaływszy wdruhe nasz predwicznyj wohoń!
Nezemnoju bud pełenoju, ty nikudy ne jdy – bud zi mnoju!

Ne wmyraj! Proszu tebe!
Ne wmyraj! Chodim zi mnoju!
Łysz znajty potribno szljach,
Omynajuczy tlin, omynajuczy morok.
Ne wmyraj! Molju tebe!
Ne wmyraj! Żywy wesnoju
Popry switu kruhowert,
Omynajuczy smert, omynajuczy smert!

Doky sjaje połum’ja musym żyty...
Switłom iz dołoń ta j u wyr łetity...
Doky je wesna na ziw’jalim switi,
Ja ne wirju w smert!
Ja ne wirju w smert!

Uwijdy w żywyci wodohraj
Wohnjanoju syłoju.
Ozyrnys i ty wpiznajesz raj
Tobi danyj dołeju
Ne Wmyraj!