Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Osiń, mawko ruda! W twojich czystych chołodnych oczyskach
Ja hubljus, mow toj ptach, szczo zimliw u bezodni nebes.
W pasmach łoz zołota, jdesz strunka i strymka, jak diwczysko,
Iz prymarływych sniw nerozpłeskanych z juni czudes.
Ne zhoryt uhori moja ziroczka – chaj zorepady
Pidchopyły jiji i, mow trisku, u powiń nesut.
Osiń – mawko ruda! Choczesz porucz z toboju prysjadu
I tobi rozpowim pro nedawnju kochanku wesnu.
Nechaj szurchit suchyj ne zawadyt słowam mojim tychym.
Osiń – mawko ruda! Ja twij ptach – ty mij szał, ty mij żach!
Na wesiłli u nas bude hraty wesełyj muzyka.
Skrypky dowhyj smyczok zajarije, jak łezo noża.