Wicznist

U wicznosti, de switła strum tecze,
Powilno krutjatsja kołesa czasu,
Szczo na werstati zołotomu tcze
Swij kyłym riznobarwnyj. Dolni pasy
Puskaje w ruch nezrymyj nasz dwyhun.
Myhtyt uzoru płetywo prymchływe,
I zawżdy wriwnoważuje wahu
Toj, szczo składe w kopu dospiłe żnywo,
Wse zmiryt miroju j błahosłowyt.
Nas temrjawa obsotuje i bore,
Łysze czasamy błyskawka na myt
Iz pitmy wychopyt szmatok uzoru,
I my, prokynuwszys iz nebuttja,
jakyjs urywok baczymo: chymerni
Straszni czy jasni obrysy żyttja.
My u ruci trymajem tilky zerna;
Hajiw ne baczymo, szczo z nych zrostut
I zaszumljat zełenym werchowittjam.
My łysz p’jemo harkawu kałamut,
Żachnym na swit rożdeni łycholittjam...