Samitnist

Dumy moji, dumy moji,
Łycho meni z wamy!
Naszczo stały na paperi
Sumnymy rjadamy?..
Czom was witer ne rozwijaw
W stepu, jak pyłynu?
Czom was łycho ne pryspało,
Jak swoju dytynu?..
Bo was łycho na swit na smich porodyło,
Poływały slozy... czom ne zatopyły,
Ne wynesły w more, ne rozmyły w poli?..
Ne pytały b ljudy – szczo w mene bołyt?
Ne pytały b, za szczo prokłynaju dolju,
Czoho nudżu switom? "Niczoho robyt"...

Żurboju
Ne nakłyczu sobi doli,
Koły tak ne maju.
Nechaj złydni żywut try dni –
Ja jich zachowaju,
Zachowaju zmiju ljutu
Koło swoho sercja,
Szczob worohy ne baczyły,
Jak łycho smijetsja...
Nechaj dumka, jak toj woron,
Łitaje ta krjacze,
A serdeńko sołowejkom
Szczebecze ta płacze
Nyszkom – ljudy ne pobaczat,
To j ne zasmijutsja...
Ne wtyrajte ż moji slozy,
Nechaj sobi lljutsja,
Czuże połe poływajut
Szczodnja i szczonoczi,
Poky popy ne zasypljut
Czużym piskom oczi...