Zahrawa 1768-ho

"Oj Dnipre mij, Dnipre, szyrokyj ta dużyj!
Bahato ty, batku, u more nosyw
Kozackoji krowi; szcze ponesesz, druże!
Czerwonyw ty synje, ta ne napojiw;
A sju nicz up’jeszsja. Pekelneje swjato
Po wsij Ukrajini sju nicz zarewe;
Potecze bahato, bahato, bahato
Szljachetskoji krowi. Kozak ożywe;
Ożywut hetmany w zołotim żupani;
Prokynetsja dolja; kozak zaspiwa:
"Ni żyda, ni ljacha", a w stepach Ukrajny –
O boże mij myłyj – błysne buława!"
...
Zadzwonyły w usi dzwony
Po wsij Ukrajini;
Zakryczały hajdamaky:
"Hyne szljachta, hyne!
Hyne szljachta! pohuljajem
Ta chmaru nahrijem!"
Zajnjałasja Smiljanszczyna,
Chmara czerwonije.
A najpersza Medwediwka
Nebo nahriwaje.
Horyt Smiła, Smiljanszczyna
Krow’ju pidpływaje.
Horyt Korsuń, horyt Kaniw,
Czyhyryn, Czerkasy;
Czornym szljachom zapałało,
I krow połyłasja
Aż u Wołyń. Po Polissi
Honta benketuje,
A Zaliznjak w Smiljanszczyni
Domachu hartuje,
...
Zijszło sonce; Ukrajina
De pałała, tliła,
A de szljachta, zapertysja,
U budynkach mliła.
Skriz po sełach szybenyci;
Nawiszano trupu –
Tilko starszych, a tak szljachta
Kupoju na kupi.
Na ułycjach, na rozputtjach
Sobaky, worony
Hryzut szljachtu, kljujut oczi;
Nichto ne boronyt.