Wodolij

Pryspiw:
Wodolij, wodolij, wodolij,
Skilky wody ty prolljesz szcze na nas?
Wodolij, wodolij, wodolij,
Skilky nam czuty cej nabir fraz?
Twoji pisni łehki jak woda
W nych cikawoho nul, łysze jerunda
Wodolij, wodolij, wodolij,
skilky szcze bude łytys woda?

Chtos zajmajetsja sprawamy, ty wodu lljesz
Ty niczoho ne robysz, ty nawit ne p’jesz
Twoji ruky trymajut posud bez dna
Woda lljetsja, jiji pohłynaje zemlja
Na zemli rostut ljudy i inszi rosłyny
I wony znajut czitko, szczo nebo je synim
Wony chodjat do szkoły i wczatsja nauci
U nych dowhe korinnja, wono lize po suszi

Pryspiw

Ty jim maw rozkazaty, zwidky wse wzjałos
Ta wony ne poczujut, wony widirwałys
Wony bihły po kołu, łbamy stiny łamały,
Rikam spaty spokijno wony ne dawały
Tak buło b use dali, cikawi detali
Wsi sekretni manewry, wony płanuwały
A tut zwidky? Ne znaju!
Z’jawljajeszsja ty i puskajesz na nas okeany wody

Pryspiw