Na zachyst pryrodi!

Czomu małeńkaja komaszka
Maje tikaty wid ljudej?
Czomu biłeńkaja romaszka
Chowajetsja ljudskych oczej?
Ne rozumiju zapytannja,
Adże wono use żywe!
Ja maju łysz odne prochannja:
Ne trohajte chocza b moje!

Ałe ż wono use – wse nasze!
Todi czomu ljudska ruka
Wse nyszczyt, ałe ż kraszcze
Nechaj jich zabere rika,
Abo pryrodniji procesy,
Bo wse ce mrija jich taka.
Nechaj ce zrobyt łysz pryroda,
A ne dymczastaja truba zawoda.
Nawiszczo byty i łamaty
U nych takoż wse ż serce je!