Znaesz

Znaesz, pronymaet droż
Y muraszky po koże.
Dumaju, no fyh pojmesz.
Mecztaju... Łjublju, możet!

Ja ne znaju, czto skażu, kohda uwyżu,
Wed pry każdoj pesne snosyt kriszu.
Ponymaju, czto k tebe tak dałeko.
Ponymaju, czto ostatsja ne łehko.

Pryspiw:
No ja choczu! Chotja bi na myh
Prykosnutsja hłazamy,
Nu czto meżdu namy?
Możet, znaesz otwet?
No skłonjajusja – net...

Znaesz, baboczky yhrajut,
Na dusze s toboju mne tepło.
Howorju – ne ponymajut.
Dumaju, łeczu k tebe, no

Ja ne znaju poczemu terjajus.
Po pustomu korydoru majus.
Pry odnoj łysz misły, czto wdwoem
Wmeste y ne dumat ny o czem.

Pryspiw:
No ja choczu! Chotja bi na myh,
Chotja bi w naszych snach.
Sowmestnich terenach.
Y czuwstwa najty
Ne dat s uma sojty.
Prypew powtorjaetsja, tot y tot.