Łjublju...

Ne możu skazaty ljublju.
Ne możu ja w oczi dywytys,
Ałe w obijmach twojich propadu,
Twoji usta budut snytys.

Widkoły ce żyttja tikaje tak
U doli swojeji szukaju znak
U cim żytti buwaje tilky tak.

Widkoły żywu na samoti
Splitaju zawżdy dumky swoji –
Meni tebe ne wystaczaje...

Pryspiw:
Skaży u czomu sens żyttja,
Koły tebe u nim nema?!
Skaży dlja czoho ja żywu?!
Czomu tak sylno ja ljublju...

Widkoły siri budni u żytti,
Kożen deń łysze tobi...
W ljubowi szczastja je tak mało...

Ałe na liniji dorih
Ty moho szczastja buw porih,
Łjubyty serce perestało...

Pryspiw