Sołdat

I
Wże nezabarom tut pocznetsja bij
Widkyń u storonu het sumniw swij
Ty majesz bytysja j peremohty
Wpered bratiw za soboju westy
Zabud pro smert i zabud pro strach
Wohoń widwahy zapały w oczach
I u zapeklim bezkinecznim boju
Widdaj żyttja za wolju swoju

II
Zabud pro wse, szczo u tebe buło
Joho dawno wże zrujnuwało zło
Wijna prokrałas u twij tychyj dim
I zaraz woroh chazjajnuje w nim
Wohnenne pekło i kuli swystjat
Szczorazu bilszaje woroża rat
Odyn za odnym hynut twoji braty
Ta ty ne wpadesz, ty powynen ity

III
Wże ne odnu dobu trywaje bij
Ty ne zdajeszsja, błyzko woroh twij
Z ostannich sył braty u nastup idut
U was w duszi niczoho, tilky ljut
Pid nebom, szczo pokryłos krow’ju ran
Wy prorywajetes w worożyj stan
U serci pomsta j sprawedływyj hniw
I wpało doli wijsko worohiw