Branec czasu

I
Win zahubyw
Swoje żyttja
U metuszni
Ta nespokoju dniw
Teper
Win czekaje
Ałe pizno
Czas wse spaływ

Pryspiw:
Nicz perenosyt joho newbłahanno
U swit wydiń, mareń ta sniw
W pam’jati krutyt zabuti kadry
Iz filmu staroho zmarnowanych dniw
Ruky stysnuti kajdanamy doli,
A tjurma żyttja – joho jedynyj dim
I siri dni mynajut powoli,
W toho, chto wik swij prożyw u pitmi

II
Win ne znajszow
Spokoju tam,
De wiczna omana,
De falszi otruta.
Zaraz
Win w dorozi,
Ta jomu ne dijty
Do miscja spokuty

Pryspiw