Pustelja

Des u pusteli sywyj witer wije.
Win łetyt na kryłach odnijeji mriji,
Win prynosyt żyttja u piszczani polja.

Des u pusteli czuty duch miraża.
Joho wyhljad bahrjanyj wsim zahojuje rany,
Joho tiło chołodne wsich ljudej zneważa.

Pryspiw:
Ja wdjahnu czornu masku.
Ja wytru pit z czoła.
Pidu u piszczanu kazku.
Pronesetsja w nij moja tiń, mow striła.

Des u pusteli oseływsja miraż.
Win rozkazuje wsim pro chołodnych hir krjaż.
Ot i witer prylih, witer słuchaje wsich.

Pryspiw:
Ja, prywitawszy djuny,
Ja u mirażi znyk.
Ja werchy hordym konem
Załyszusja tut – pustelnyj kocziwnyk.