Perewerteń

I znowu misjac p’je,
Napownjuje u czaszu spokij twij i distaje,
Win zabuw pro te, szczo ty wże ne toj.
Zwirjaczyj njuch wede,
Szukaje swoju żertwu, szczo wnoczi, sama ide,
Jiji strach tobi nakazuje jty.

Zaspiw:
Na myt zhadaw use mynułe,
Zastyh wyszkirywszy zuby.
W oczach szczos ljudske promajnuło,
Ta twij strybok ne zupynyło.

Pryspiw:
Bil ne stychaje...
Promenem synim,
Win u hołowu wlizaje.
Misjac jak dżoker...
Znowu smijetsja,
Sribnu kulju prosyt serce.

Ruky u krowi...
Zranku pobaczysz,
Powernuty czas ne w zmozi.
Znowu switanok...
Son zihriwaje,
Ałe nicz wse obertaje.

Ne wirysz sam sobi,
I dolja myje bołem bez pidkorennja tobi.
Nacze rab tobi wże nikudy jty.
Ne strymaty tebe,
Szukajesz oczi toho, chto zrobyw z toboju ce,
I wid tebe wże jomu ne wtekty.

Pryspiw