Tiń soncja

Wnyz, use tikaje wnyz.
Swit kurjawu zdijnjaw
I Sonce zachowaw
Pył.

Spys, ja maju hostryj spys,
Ty majesz drewnij spys,
My ruszymo z ostannich
Sył.

Czas, win hraje proty nas,
Kowtaje dni i roky,
Prjamujut joho kroky
W krow.

Nas obłyczczjam u bahno
Zbywały wże ne raz
I wse ż my wstały
Znow.

Mic w ruci, na łyci – tiń Soncja.
Wyruszajemo zdobuty te, szczo nasze.
Zliwa hołosno łunaje tanec Sercja.
Deń wernetsja! (2)