Krapka

Krapka, koma, koma, krapka!
Koma, karma, koma...

Wybaczatysja pizno, jdemo my na dno,
Cej czowen pohłyne bezodnja żyttjewa.
Ty prodowżujesz hraty zi mnoju w kino,
Kany płaczut, twij Oskar, ta ce ne suttjewo.
Łysz piwkroku wpered i dwa kroky nazad –
Cja systema pracjuje. Nawiszczo ż inaksze?
Poczuttja wsi skinczyłys, łyszywsja bazar,
Kriz farbowani oczi ja baczu szczos. Baczu szczo!?

Pryspiw:
Myła! Łjuba! Kochana!
Ty nikoły ne perestanesz.
A bez tebe ta wtoma,
Wtoma... Koma.
Pawutynnja rutyny.
Żoden z nas coho ne prypynyt.
Zabyraju szczitku i tapky!
Krapka!

Cja maszyna ne jide, chocza j na chodu,
Nasz potjah łysz pam’jatnyczok iz betonu,
W hranczakach cych pisok, bo skło ne doduw,
Toj czyje im’ja zhaduwaty zaboroneno.
Łysz piwkroku wpered i dwa kroky nazad –
Wasza schema pracjuje. Nawiszczo ż inaksze?
Ce nijakyj ne rynok, ce sprawdi bazar,
Kriz zapljuszczeni oczi ja baczu szczos. Baczu szczo!?

Pryspiw:
Myła! Łjuba! Kochana!
Rozrywatys ne perestanesz.
A bez neji ta wtoma,
Wtoma... Koma.
Pawutynnja rutyny.
Żoden z nych coho ne prypynyt.
Zabyraju szczitku i tapky!
Krapka!

Krapka, koma, koma, krapka!
A ne krapka, koma, krapka, koma!
Koma, koma, koma, krapka!
Karma, koma, karma, koma!..

Pryspiw:
Myła! Łjuba! Kochana!
Ty nikoły ne perestanesz.
A bez tebe ta wtoma,
Wtoma... Koma.
Pawutynnja rutyny.
Żoden z nas coho ne prypynyt.
Zabyraju szczitku i tapky!
Krapka!