Spohad

Bezkraje hłyboke nebo
Zakowtuje chmary holi;
Myt tomu szcze buło switło,
Ta skowuje nicz powoli.
Załyszywsja slid na dorozi,
Czy kraplja w prozoromu mori.
Mij spohad szcze swiżyj dosi –
Łitały ptachy na woli.

Prominnjam bezhłuzdych idej
Tak łehko sebe zaslipyty,
Ne baczyty zwycznych reczej,
Bezwychid u tomu zhubyty.

Stari dni styrajut nowi,
Chowajut betonu płyty.
Zaljakujut pljamy krowi;
Iljuziju łehko stworyty.

Prominnjam bezhłuzdych idej
Tak łehko sebe zaslipyty,
Ne baczyty zwycznych reczej,
Bezwychid u tomu zhubyty.
Dumky wsi pryczynni wtekły,
Zabrały z soboju nespokij,
Łysz spohady dymni moji
Trymajut mynułoho dokir.

Na wtomłenu zemlju ljahajut
Szljachiw siri hraty,
Suchu biłu stelju
Zakutujut temrjawy szaty.
Naw’jazływyj zdohad
Szcze trochy i wyznaczyt roli,
I mij swiżyj spohad –
Łitały ptachy na woli.