Zrobyła sama

Małeńki czorno-bili pljamy
Schowałys za prozorym tłom,
Tam wse, tam wse, szczo buło z namy –
Mynułe skłejene w albom.
Stałewi puta rwut poczuttja,
Za skłom wyruje czuże żyttja,
Tak łehko pobaczyty wse w wikni,
Ta znajesz, oczi moji wże slipi.

Ja ne baczu tebe,
Ja ne baczu nikoho,
Ja ne czuju sliw
Czużych wypadkowych.
Ne widczuwaju sliz,
Szczo obpikajut oczi
Ja zrobyła tak,
Bo sama tak choczu.

Na storinkach szczasływi łycja,
Wkarbowani w cupkyj papir;
Czasom buwaje szczos nasnytsja
Z tych dobrych, bezturbotnych dniw.
A każut, treba ity wperto do mety,
Bażannja zdijsnyty, wsoho dosjahty,
Ne choczu! niczoho ne treba meni,
Łyszyły b spohady tilky nimi.