Dijsnist

Jak bili chmary u wikni,
Mynajut bez upynu dni,
I spokoju tak mało w nych.
Ziw’jane łystja.
Chołodno pachne unoczi
Swiżymy krapljamy rosy,
A w deń rosa doszcziw slipych
Tecze kriz palci.

W drimływij tyszi riże słuch
Hłuchych ważkych sokyr des stuk,
I dykyj ptach wtikaje z ruk.
Spijmaty b szczastja.
Tak newhamowno czas łetyt –
Suchij trawi ne dowho tlit –
Joho spynyty chocz na myt
Nijak ne wdastsja.

Miskyj pejzaż za brudnym skłom,
Odnomanitno stiny tłom.
Masa obłycz pokrytych złom.
Bajduża pidlist.
Boljuczi dokory w oczach.
Postati tmjani w dzerkałach.
Tiń temnych wułyc kryje strach.
Barwysta dijsnist.

Widhomin wid hucznych podij.
Pid stupnjamy stikaje hnij.
Nahrana szczyrist – radist w nij.
Slidy na bruku.
Terpkyj des nenawysti smak
Chowajetsja w rożewych snach.
Najiwna prawda w zdohadach.
Tiła bez duchu.