Chto ż ljubow wrjatuje

Widdzerkałeni prostory
W synich-synich nebesach,
Misjac, zori – to ja wczora,
Sonce, kwity – nyni ja!

Ne pereczu wże nikomu –
Nawit samomu sobi,
Wid moho do twoho domu
Zori kwitnut hołubi.

Perejty usi prostory,
Dotjahnutys do nebes,
Pro ljubow usi powtory,
Dlja ljubowi Misjac skres.

Oj, ljubowe, – chtos żartuje, –
Tilky ty wrjatujesz Swit,
Chto ż moju, Łjubow wrjatuje –
Moho sercja krasnyj cwit?!

Widdzerkałeni prostory
W synich-synich nebesach,
Misjac, zori – to ja wczora,
De ż ljubow, ljubow moja?!