Twij zapowit

Nechaj czerez sto dniw, sto dniw
I orchideji w’janut.
Łita pokosom na sterni –
W nych pam’jat ne ziw’jane.
Tak mało ty meni skazaw –
Poczuw ja tak bahato,
Mabut, swoju ty dolju znaw
J za pisnju wże zmahawsja.

Pryspiw:
Dopoky baczu nebesa jasni,
Horityme w mojemu serci watra,
Meni ty zapowiw swoji pisni,
Twij zapowit wykonuju ja swjato!

Nechaj sto raz: do dna, do dna –
Załyszytsja chocz kraplja.
Z-pomiż usich piseń twoja
Bodaj na kraplju kraszcza.
J nechaj wsi dohorjat swiczky
I kwity wsi zaw’janut,
Winok zaliznyj nawiky
I pam’jat, szczo ne w’jane!

Pryspiw