Większa czcionka | Mniejsza czcionka
W syńo-syńomu kwitni,
De Karpaty moji,
Soncja cwitom rozkwitła
Dywo-kwitka zemli.
Usich barw pereływom
Skwitłyj hory jasni,
Dywokwitno, zwabływo
Ty wsmichnułas meni.
Pryspiw:
Soncecwit, soncecwit, –
Zołote wyszyttja,
Oczi jasni, mow swit,
Jak trojandy wusta!
I czomu stilky lit
Nam ne cwiw, nas ne hriw
Soncja cwit, krasnyj cwit,
Soncecwit, soncecwit?!
Dzwonom pisni zrynajut
Najszczyriszi słowa –
Wsi strumky nam spiwajut,
Szczo ljubow rozcwiła.
Wirju ja: ne zaw’jane
Soncja cwit zołotyj,
I ljubow połum’jana
Bude zawżdy cwisty!
Pryspiw