Proszczawaj, moja nedołe

Relsy kolij w’jażut newid,
Szczob spijmaty zametil,
Mij tramwaj ide u newid –
Na peroni ty ne stij.

Pryspiw:
Proszczawaj, moja nedołe,
Proszczawajte, ljudy zli,
Szczo zhubyw ja u newoli,
Ne rozsiju po zemli.

Newid, newid, nacze kazka,
Może, tam huljaje smert,
Jakszczo bude jiji łaska,
Wizme mene w kruhowert.

Pryspiw

A jakszczo budu, budu ja,
Z neju budu ja na "Ty",
Może, może, pobuduju
Terem na usi swity.

Pryspiw

Smert, żyttja – to hra azartna,
Dolja – ryzyk – smak wyna,
Naływaje żinka harna –
Pyty treba wsim do dna!

Pryspiw