Pro hrich i wicznist

Tam, de tycha riczka płyne,
De ozera, de stawy,
W czystim nebi ptacha łyne,
Nachyljus ja do trawy.
Nachyljusja ja do kwitky,
Do byłynky bilja nih,
Rozpytaju w nych pro wicznist
J pro zemnyj budennyj hrich.

Pryspiw:
Hrich zhubyty derewynu,
Dyku ptachu, zwirynu
I zirwaty dywo-kwitku,
Szczo prynosyt nam wesnu.
Zabrudnyty hrich krynycju,
Nebo, chmarku doszczowu,
Roztoptaty beznewynnu
Komaszynku lisowu.

Wicznist – to budenna sprawa:
Łis rostyty i ditej,
Zustriczaty switli ranky,
Żyt dlja Boha i ljudej.
My tak prahnemo wsi domu,
W domi switła i tepła,
Zabuwajemo ż pry comu,
Szczo nasz dim – usja Zemlja.

Pryspiw