Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Dobroho ranku tobi, batku Łwowe,
Drewnij hrade wkrajinskych zemel!
Dobroho ranku, stodzwonna ljubowe,
Biłokryłych nadij żurawel!
Tycho, tycho na zemlju spadaje
Promiń sonja takyj mołodyj,
I nad wsim wozwełyczeno sjaje
Swjatojuriwskyj werch zołotyj!
W peredzwonach trołejbusnych linij
Sołow’jinyj winczajetsja spiw,
U jedynij sim’ji nowowilnij
Ty wesełkoju kwitnja rozcwiw!
B’je staryj po-nowomu hodynnyk, –
Sercja twoho to wiszcze byttja,
Sjajwom switłych wzajemyn rodynnych
Wełyczajetsja w tobi żyttja!
Tak dbajływo, mow oka zinycju,
W szczedrych łonach swojich bereżesz
Pyszni chramy j wełyczni dzwinyci,
Stiny drewnich pałaciw i weż!