O, juna osene-lwiw’janko

Bahrjanyj łyst spadaje tycho
Na bujnu hołowu moju.
Oj, mamo-łełe, znowu łycho! –
Ja zakochawsja, ja ljublju!

Pryspiw:
O, juna osene-lwiw’janko,
Jak żal, szczo myt cja promajne!
Moja drużyno i kochanko,
Molju: kochaj, kochaj mene!

Nam tak bahato treba żyty,
Aby do sutnosti dijty,
Wes wik proszczaty i ljubyty,
Szczob nasze szczastja wberehty.

Pryspiw

A zawtra snih na zemlju zljaże,
Jak son nawijetsja todi
Łystok bahrjanyj – win rozkaże,
Szczo my buły też mołodi.

Pryspiw