O, kwitko malwowa, lwiw’janoczko

Nawijaw witer noczi
Na wsi hen nebesa,
I zasijały oczi,
Wsmichnułysja wusta.
Horjat wohnjamy weżi,
A watramy – sercja,
Pereorju wsi meżi,
Dob’jus twoho wincja!

Pryspiw:
O, kwitko malwowa,
Łwiw’janoczko,
W ljubystku skupana kosa,
Najwrodływisza hałyczanoczko, –
Wsi kwity, zori j nebesa!

Ne zhube, ne rozwije,
I snih ne zamete –
Use zroste, szczo sijesz,
J kochannjam rozcwite!
Hen, de stemniło nebo,
Rozkwitły oczi zir,
Dzwinkym strumkom do tebe
Ja łynu z synich hir.

Pryspiw