Ne szkodujte dlja kochanych...

Zori syni w neba hronach,
Cwit rankowyj na riłli.
W sołow’jinych peredzwonach
Wse rozkwitło na zemli.

Żyto pownytsja krasoju,
Naływajetsja żyttjam,
I smijetsja nad rikoju
Traweń skupanym dytjam.

Tam, de nicz zwabływa w’jane,
Hołosnyj ptaszynyj spiw.
Ne szkodujte dlja kochanych
Najmyliszych perliw-sliw.

Zori zbljaknut u switannjach,
Szczeznut, jak szczezajut sny,
Ta załyszytsja kochannja –
Pisnja szczedroji wesny!