Nacze kiń...

Ne steływ nichto w żyttja meni dorohy,
Nawprostec kriz terny jszow ja u swity,
Tilky nedruhy czynyły pereszkody
Na szljachach, jakymy jszow ja do mety.

Pryspiw:
Nacze kiń, toj kiń
Dołaju pereszkody!
Wse zemne – to tliń, to tliń, –
Ja ne choczu nahorody
Inszoji, aniż ljubow –
Inszoji, aniż Boża ljubow!

Ne zawdaw ja zła ni ljudjam, ani zwiram,
Na im’ja byłynku kożnu nazowu,
U żytti swojemu zła bahato zwidaw,
Zła u serci ni na koho ne taju.

Pryspiw

Ne nażyw majetkiw ja sobi, rodyni,
Bohom dane słowo ljudjam ja widdaw,
Ałe zawżdy i na cij swjatij steżyni
Pereszkody naszych worohiw doław.

Pryspiw