Na smert prowodyrja

Koły szcze kwituwaw buzok,
W zozuli dity lit prosyły,
Złyj woroh tys wże na kurok,
Szczob Ukrajiny wbyty syna.

Zdryhnułys nebo i zemlja,
Koły upaw widważnyj sokił,
Wesna u newid widijszła
Na dowhych sirych sorok rokiw.
Na dowhych sorok rokiw...

Ster datu kat z kałendarja,
Szczob ne buło j tijeji dnyny –
Striljaw że win w prowodyrja,
A znaw, szczo w serce Ukrajiny.

Zahynuw batko – syn żywe,
Widcwiw buzok – cwite kałyna,
Do neba łyne żurawel,
Bo wże woskresła Ukrajina!
Woskresła Ukrajina!