Łwiwska Dżuljetta

Dywljus oczyma łewa zołotoho
Na zakosyczenyj akacijamy Łwiw,
Na junku, szczo wełycznoju chodoju,
Krokuje w nepowtornyj swit,
Łjubowi swit!

Pryspiw:
Łwiwska Dżuljetta,
Łwiwska Dżuljetta –
Pisnja Romeo, mrija poeta.
Junomu sercju w noczi i dni
Oczi Dżuljetty sjajut jasni!
Oczi Dżuljetty, oczi Dżuljetty,
Oczi Dżuljetty sjajut jasni!

Błukaju łabiryntom dawnich wułyc
I hubljusja w mereżywi rjasnych dumok,
A weczir pawutynyt tychi zwuky
Mełodij niżnych, sliw, nawijanych rozmow.

Pryspiw

Ja zupynjajus, de odwiczna łypa –
Na perechresti wułyc i strimkych wikiw:
Tut narodyłasja ljubow wełyka,
Jaku Szekspir u drami pereopowiw.

Pryspiw

Za filiżankoju micnoji kawy
Pomriju ja pro oczi switli, hołubi,
Moju Dżuljettu, szczo pomiż wikamy,
Kołys, jak żal, ne rozpiznaw jiji w jurbi.

Pryspiw