I znowu wokzalni perony...

I znowu wokzalni perony,
Na linijach syni wohni,
Hrymljat buferamy wahony,
Wsmichajutsja druzi meni.

My razom projszły wże czymało
Dałekych j nełehkych dorih, –
Wsiljake w mandriwkach buwało,
Ta drużbu z nas kożen zberih.

J sohodni, ce szcze ne wostannje,
Zihrajut kozackyj nam marsz;
Z rokamy wse bilsze bażań je
Nażyty mandriwocznyj staż.