Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Napłakała sywa zozulja
Piw-horstky zozułynych sliz,
Rozsijała w dykomu łuzi
I dribku zanesła, de lis.
Ti slozy zozułyni – kwity,
Jak sonjacznyj med, zapaszni,
Prowisnyky szczedroho lita
I radisnych sonjacznych dniw.
Pryspiw:
Tych zozułynych sliz ne topczy,
Pro kochannja swoje pomowczy,
Bo ne można ljubyty
I toptaty toj cwit,
Szczo u ridnij krajini
Kwitne tysjaczi lit.
Widpłakała sywa zozulja,
De łuky, łuhy, de haji,
I stała wona rachuwaty
Rozkwitli slozynky swoji.
Kuwała zozulja i dosi
Szczoroku szczolita kuje
Ta j ljudjam szczasływuju dolju
I dowhi lita rozdaje.
Pryspiw