Hory moji u tumani

Hory moji u tumani –
I nemaje dnja, switanku,
Na bidu sobi i mami
Ja ljublju, ljublju lwiw’janku.

Jak zazwyczaj – po newoli
Rozmynułys naszi doli,
Ja kryczu wże iz-za Sjanu:
Widhuknys, moja kochana!

Zupynywsja Misjac hożyj,
Rozhubyłys dni pohożi –
Czerez noczi, dni i ranky
Łynu sercem do lwiw’janky.

W neji oczi syni-syni,
Na szczokach jiji rum’janky –
Hen w usomu hałycz-kłyni
Nema kraszczoji kochanky!

Wże nemaje dnja, switanku,
Bo na wsi swity tumany,
Jak znajty moju lwiw’janku,
Pidkażit meni, lwiw’jany!