Większa czcionka | Mniejsza czcionka
A lis – jak wyszytyj rusznyk
Na połotni mojeji doli,
Nemow stożariw zbljakłyj łyk
W obijmach szczedroji swawoli.
Tut je use: i dzwin sosny,
I smich tremtływoji osyny,
Wesilnyj spiw horobyny,
I płacz czerwonoji kałyny.
Tut szcze kwituje dywocwit
I pachne rosamy iz noczi,
Szcze lljetsja pisnja na wes swit
I płomenijut szczastjam oczi.
Tut szcze wesna ne widcwiła,
A wże zhubyłos tepłe lito,
Wże spyt rusałka lisowa,
Błakytnym marewom zihrita.
Z hordowyny zlitaje łyst,
Bahrjanyj łyst... I plid jantarnyj
Sowynym okom – na wes lis! –
Proroczyt deń meni ostannij...