Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Chołodnyj pohljad twij – jak chołodno meni.
Ja ne możu zihritys w obijmach twojich.
Chocz za wiknom wesna ta bilsze sył nema,
Dotorknutys wustamy, widczuty wusta
I widdaty ostannje, szczo ty szcze ne wzjała.
Pryspiw:
Ty baczysz, na dołonjach mojich
Ne tane wże i biłyj snih,
Ne hrije serce moje chołodnu krow,
Wkrywajetsja kryhoju wse nawkruhy,
Koły łysz zhadaju, szczo porucz ne ty
I zamerzaju wid soncja –
Chołodne wono...
Ostannje ruk tepło zihrity ne zmohło
Skam’janili do bolju chołodni wusta.
Trymaju ja w rukach zamerzli na oczach
Prozori kryżynky, sołonyj krysztal.
Tobi jich daruju, wizmy, os trymaj!
Pryspiw
Jak chołodno meni...