Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Rozplitaje peczal swoju kosu ważku.
Horobyna czerwono proszczajetsja z litom.
I pid soncem doszczamy serpnewymy wmytymy
Rozplitaje peczal swoju kosu ważku.
Tilky nebo zamriło uroczo, –
Wołochata i synja tiń...
Hostrołystoho kłena barokko, –
Hołubiń i hłybiń...
Bili ptyci błukajut po żowtim pisku,
Bili chmary błukajut po syńomu switu.
Rozplitaje peczal swoju kosu ważku,
Horobyna czerwona proszczajetsja z litom.
I pid nebo pidneseni ruky,
I pid sercem hojdnuwsja żal,
Połamałysja kryła rozłuky,
Zasmijałas peczal...
Ne widlitaj
Sercja minor
Pomaranczewe serce
I todi...
Dosadońka
Skrypka
Rozbudy mene...
Spomyn
Czorni kwity
Zroby tak
Dałeko
Chto je chto
Zowsim odyn
Projde
Mynaje czas
S.O.S.
Żertwa
Chimija
Twoje im’ja!
Paranojja
Nebo
Rozprostorsja, dusze moja...
Tremtływa
Sonjasznyk
Rozplitaje peczal
Meni złe
Ty – witer
Jabłunewocwitno
Antykoljada
Ja sam
Kontrasty
Prołetiło lito
Klitka
Kłenowyj łystoczok
Obrażajsja na mene
Hroza
Ne żenysja na bahatij
Newolnyky
Łito krasneje mynuło
Kołyskowa
Mene ty ne smij ne ljubyt
Serce-ljusterce
Switska dama