Mołytwa

Wczyny mene byczem Twojim,
Udarom, wystriłom, nabojem,
Szczob załyszyws chocz czornyj dym
Nad nepowtornoju doboju.

Chaj bezsoromni oczi jist
Tych, szczo żywut bez sliz i czesty,
Chto skynuw i ljubow, i zlist,
Bo ne pid syłu buło nesty.

Chto wse zitchaw – zasnut, wtekty,
Schowatys za Mazepu j Kruty,
Koły hrozoju jszły – wiky! –
Nad połem ruty i otruty.

Twojim byczem mene wczyny,
Szczob basamanuwaty duszi,
Szczob zachytat i znowu zruszyt
Smertelnyj czar dyczawyny!