Pochmuryj ranok

Pochmuryj ranok zustriczaju z żurboju,
Na widstani malij, ałe ne w zmozi projty,
Ta bez nadij spodiwajus, baczu obraz i kajus,
U powołoci tanut dumky.
Szcze czuju kroky, czuju hołos szczo pestyw,
Radiw, wsmichawsja, płakaw, czaruwaw, połonyw.
I os todi meni zdajetsja, szczo wynnyj znajdetsja.
Ta ni ja sam jiji zahubyw.

Meni prymrijałos, szczo ja na porozi
Wełykoho budynku, de bahato dwerej.
Za kożnymy dweryma ty z sumnymy oczyma,
Ałe nemaje w mene kljucziw.
I ja u rozpaczi b’jus z cijeju preponoj,
Kryczu ta wymahaju bo zwilnyty choczu,
Łjubow szczo w mene wkrały, ta nazad ne widdały.
Nikoły doli ce ne proszczu.

Pochmuryj ranok zustriczaju z żurboju,
Na widstani malij, ałe ne w zmozi projty,
Ta bez nadij spodiwajus, baczu obraz i kajus,
U powołoci tanut dumky.